هرس درخت انگور

هرس باردهی درختان انگور، که سالانه انجام می شود، به تولید میوه کمک کرده و از گسترش بی رویه تاج بوته جلوگیری می کند. در بوته های قوی، حفظ ۷۵ جوانه در سیستم آبی و ۳۰ جوانه در سیستم دیم توصیه می شود، که حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد کل جوانه های بوته است.

سیستم بادبزنی درختان انگور شامل هدایت شاخه های یک ساله به صورت اریب و راست است. این روش باعث کاهش چوب های مسن و بهبود رشد شاخه ها می شود. در زمستان، شاخه ها به راحتی از سیم ها جدا و با خاک دفن می شوند، که برای مناطق سرد مناسب است. این سیستم انعطاف پذیری بالایی در برابر صدمات زمستانه دارد و یادگیری هرس در آن نسبتاً آسان است. با این حال، نیاز به بستن سالانه شاخه ها و عدم سازگاری با هرس مکانیکی از معایب آن است.

سیستم چتری درختان انگور، تنه اصلی را تا سیم بالای داربست هدایت می کند و تاج تنه در نزدیکی سیم بالایی ایجاد می شود. شاخه های یک ساله از نزدیکی تاج منشأ می گیرند و به سیم های پایینی گره زده می شوند. استفاده از شاخه های قوی بالایی بوته و خم کردن دقیق آن ها مهم است. این روش امکان نگهداری ۶-۴ شاخه یک ساله با طول بیشتر را فراهم می کند و اسپورهای جایگزین در تاج ایجاد می شود. این سیستم به افزایش سطح میوه دهی کمک می کند.